Οι «ενοχές» στη ζωή μας.

Η ενοχή είναι ένα πολύ κεντρικό και ουσιαστικό συναίσθημα, για εμάς και τη ζωή μας. Είναι ένα συναίσθημα το οποίο ασυνείδητα μπορεί να μας κατευθύνει και να μας «ελέγχει», εάν δεν το αντιμετωπίσουμε και δεν το επεξεργαστούμε.

Ενοχή μπορεί να κρύβεται παντού, στις επιλογές μας, στις συμπεριφορές μας ως προς κάποιους ανθρώπους γύρω μας, ακόμη και για τις σχέσεις μας μαζί τους.

Είναι ένα συναίσθημα από εμάς, προς εμάς που επηρεάζετε την αυτοεκτίμησή μας και την εικόνα που θέλουμε να δίνουμε στους γύρω μας.

Κάποια χαρακτηριστικά αυτού του συναισθήματος που το κάνουν δυσλειτουργικό είναι όταν έχουμε έντονη ανάγκη να ευχαριστούμε τους άλλους, ένα μόνιμο παράπονο ότι τα κάνουμε όλα μόνοι χωρίς βοήθεια και χωρίς την κατανόηση και την εκτίμηση των άλλων γ’ αυτό. Ένα άτομο με έντονο αυτό το συναίσθημα θα «τρέχει» διαρκώς να ικανοποιήσει όλους τους άλλους και παράλληλα θα δυσκολεύεται να έρθει αντιμέτωπος με μια δυσάρεστη κριτική και με ένα αρνητικό αποτέλεσμα.

Δύσκολα θα πιστέψει στον εαυτό του, εύκολα δηλαδή μειώνει τις ικανότητές του και νιώθει μέσα σε όλο αυτό μεγάλη μοναξιά.

Η τάση του ατόμου να κατηγορεί τον εαυτό του για όσα νιώθει, όσα βιώνει, κάθε πράξη του, αλλά ακόμη και συμπεριφορές άλλων, αποτελούν στοιχεία των ενοχών.

Από που προέρχεται όμως:

Σύμφωνα με τους «πατέρες» της ψυχολογίας, είναι κάτι που ξεκινά στην παιδική ηλικία, είτε επειδή έχουμε μεγαλώσει σε πολύ αυστηρά πλαίσια με αρκετά κοινωνικά στερεότυπα και «πρέπει» που ακολουθούμε στη ζωή μας που μας κάνουν να νιώθουμε μεγάλη ανάγκη να ικανοποιούμε τους άλλους και κατά συνέπεια να νιώθουμε και ενοχικά για ότι συμβαίνει. Επιπλέον, μπορεί η ενοχή σαν συναίσθημα να ξεκινήσει σε ένα παιδί το οποίο έχει πολύ αυστηρούς και επικριτικούς γονείς, οι οποίοι τείνουν να κατακρίνουν συμπεριφορές ή επιλογές του στο ξεκίνημά του.

Η ενοχή ακόμη, μπορεί να προέρχεται από ένα οικογενειακό σύστημα χωρίς όρια, όπου οι γονείς επιβάλλουν με έναν έμμεσο τρόπο τις επιλογές τους μην αφήνοντας το παιδί τους να αποφασίσει μόνο του ή κρίνοντας αντίστοιχα κάποια απόφασή του.

Τέλος, μια συστημική – οικογενειακή οπτική θα μπορούσε να είναι ότι μπορεί κάποιος να αισθάνεται ενοχές όταν προσπαθεί να κάνει δικές του επιλογές, οι οποίες διαφέρουν από τις επιλογές και τα «θέλω» της υπόλοιπης οικογένειας και έτσι νιώθοντας ότι «προδίδει» αυτό που ήδη ξέρει ως σωστό και ακολουθώντας τα δικά του βήματα, του δημιουργείτε αυτό το αίσθημα.

 

Πως μπορώ να απαλλαγώ από τις ενοχές;

Αυτό που είναι σημαντικό είναι να δουλέψουμε και να αναζητήσουμε πολύ καλά τον εαυτό μας, να καταφέρουμε να συνδέσουμε το συναίσθημα αυτό με βιώματά μας και να δούμε καθαρά τι επιλογές κάναμε στη ζωή μας «κατευθυνόμενοι» από αυτό το συναίσθημα. Μέσα από αυτή τη διεργασία, θα καταφέρουμε να ενδυναμώσουμε την αυτοεκτίμηση μας και να αποδεχτούμε κάθε κομμάτι του εαυτού μας. Επιπλέον, να θέσουμε εμείς νέους στόχους, να βάλουμε σε μια προτεραιότητα την ζωή μας και να θέσουμε τις ανάγκες μας καθαρά στον εαυτό μας.

 

Αγγελική Καβαλλιεράτου

Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας / Ψυχολόγος BSc

ΜSc Κλινική και Κοινοτική Ψυχολόγος

Ειδικευόμενη Συστημική Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια

Μεταπτυχιακό Παιδοψυχολογίας και Ψυχολογίας Εφηβών

Αγγελική Καβαλλιεράτου
Άρθρα δημιουργήθηκαν 199

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Σχετικά άρθρα

Ξεκινήστε να γράφετε τον όρο αναζήτηση επάνω και πατήστε enter για Αναζήτηση. Πατήστε ESC για ακύρωση.

Επιστροφή επάνω